۴۰ سال و همان داستان

میگویند: "حالا ما ماندهایم و امیدی که در حال رنگباختن است. که با رنگباختنش مسیر زندگی ما هم عوض خواهد شد. در این مدت ما تسلای خاطر یکدیگر بودیم و مانع یکدیگر از انصراف از تحصیل، اما چه کنیم که بار دیگر با تلخی و سردی و بیرحمی مهاجرت، وضعیت بد معیشتی و هزینههای سرسامآور تحصیل روبرو شدهایم." خبر تکاندهنده بود، اما تکراری. نزدیک به چهل دانشجوی نخبه افغان در نامهای مشترک، نوشتهاند که توانی برای پرداخت شهریههای سنگین دانشگاه ندارند و ممکن است ناگزیر